A jak ty reagujesz na niepełnosprawnych?

Ludzie niepełnosprawni żyją wokół nas. Spotykamy ich każdego dnia, często nie zdając sobie nawet sprawy z ich niepełnosprawności. Często ignorowani, traktowani niewłaściwie … jacy są naprawdę i czego oczekują od Ciebie? Mijają lata, a ty wciąż nie wiesz jak się zachować?  Czy myślisz, że niepełnosprawność to kara? 

Mimo upływu czasu, nieustannie poszerzających się granic tolerancji w różnych sferach życia wielu Polaków wierzy w stereotyp, że choroba jest karą za niewłaściwe zachowanie, a wśród społeczeństwa widoczne są różne, skrajne postawy wobec ludzi niepełnosprawnych postrzeganych jako skrytych, lękliwych, słabych, ubogich, „innych”.

A jak ty reagujesz na niepełnosprawnych?

Wielu ludzi wychodzi z założenia, że niepełnosprawni, jako osoby pozostające pod opieką specjalistów wymagają specjalnego traktowania, którego oni nie będą w stanie im zapewnić, obawiają się, że nie są wystarczająco kompetentni, aby wejść z nimi w interakcję. Drugą grupę ludzi stanowią ci, którzy otwarcie z nich szydzą, naśmiewają się, czy kpią. Nie brakuję także ludzi, którzy udają, że nie widzą osób niepełnosprawnych. Mijając ich odwracają głowę, czy przechodzą na drugą stronę ulicy. Większość z nas czuje się skrępowana przy kontakcie z takimi osobami. Ma to swoje źródło w braku wiedzy. Wielu z nas nigdy nie miało bezpośredniej styczności z tymi ludźmi i nie wie jakie zachowanie byłoby najwłaściwsze.

Jacy są i czego oczekują?

Osoby niepełnosprawne nie oczekują litości. Nie lubią okazywania im współczucia. Pragną akceptacji takimi, jacy są. Starają się żyć normalnie, jak każdy z nas. Mają swoje marzenia, plany, cele, do których dążą. Pragną kontaktu ze społeczeństwem, wciąż szukają swojego miejsca w grupie. Nie oczekują wiele, lecz mimo to, często społeczeństwo nie jest w stanie im tego dać. Osoby niepełnosprawne to na ogół ludzie niezwykle ciepli i otwarci. Cechuje ich prawdomówność – nigdy nie udają. Wielu z nich ma niesamowite talenty artystyczne –śpiewają, piszą wiersze, malują obrazy, jakich nie powstydziłby się nie jeden profesjonalny twórca. Jak nikt inny potrafią cieszyć się z drobiazgów, małych, codziennych przyjemności. Nie potrzeba wiele, aby szczery uśmiech zagościł na ich twarzy. Wystarczy uśmiech, dobre słowo czy drobny gest. Oni zauważą każdy przejaw życzliwości i odwdzięczą się tym samym. Jest wiele rzeczy, których możemy się od nich nauczyć. Z pewnością należy do nich pozytywne myślenie, umiejętność odnajdywania radości w drobiazgach czy niepodważalna szczerość.

„Wygramy życie” – możliwe sposoby aktywizacji osób niepełnosprawnych

Obecnie podejmowane są coraz liczniejsze działania, mające na celu wsparcie osób niepełnosprawnych, pokazanie społeczeństwu jacy są naprawdę i jak zachowywać w kontakcie z nimi. Jednym z nich jest projekt Wygramy Życie realizowany, przez grupę wolontarystyczną ”AGRAFKA” z Pabianic. Biorą w nim udział podopieczni Warsztatów Terapii Zajęciowej w Pabianicach, dzieci – podopieczni Ośrodka Edukacji Uzupełniającej oraz wolontariusze z Agrafki. Jego głównym celem jest łamanie barier oraz integracja lokalnego środowiska z niepełnosprawnymi. Ma on ponadto promować zdrowy styl życia wśród uczestników projektu oraz zwiększyć ich poczucie własnej wartości. A to wszystko za sprawą szeregu różnorodnych działań. W ramach projektu odbywają się liczne warsztaty teatralne, których uczestnicy przygotowują się do wystawienia przedstawień teatralnych, tanecznych, a także z kontaktu improwizacji . Grupie udało się także nawiązać współpracę z ośrodkiem dla niepełnosprawnych w Milton Keynes w Wielkiej Brytanii. Zagraniczni partnerzy „AGRAFKI” pokazali swoje metody pracy (m.in. indywidualną pracę z niepełnosprawnym). Wzorując się na ich sposobie terapii w projekcie powstała indywidualna współpraca między wolontariuszem a niepełnosprawnym, w której niepełnosprawny jest najważniejszy. To on wybiera to, czego chciałby się nauczyć oraz jakie miejsca odwiedzić. Podopieczni „AGRAFKI” chętnie uczą się podstaw matematyki, języków obcych, odwiedzają kawiarnie, restauracje, uczą się zachowań w urzędach i na poczcie oraz poznają inne nieznane im dotąd miejsca. Organizują olimpiady sportowe, happeningu taneczne, wycieczki za granicę (np. do Wielkiej Brytanii). Przed „AGRAFKĄ” i jej podopiecznymi jeszcze sesje zdjęciowe, pokazy mody, rajd oraz stworzenie alei sław z odciskami dłoni uczestników projektu.

Po co to wszystko?

Wszystko po to, aby pokazać innym, jak wspaniali są niepełnosprawni, jak wiele mogą nas nauczyć. Ważnym efektem projektu będzie powstający poradnik z dobrymi praktykami, w którym będą zawarte rezultaty, działania, refleksje oraz różnice w postrzeganiu osób wykluczonych społecznie. Projekt stanowi doskonałą szansę rozwoju zarówno dla dzieci i niepełnosprawnych, jak i dla wolontariuszy. To nowe doświadczenie otwiera oczy na osoby zagrożone wykluczeniem społecznym. Osobiste poznanie osoby niepełnosprawnej pomaga w zrozumieniu jak wspaniałymi są ludźmi te osoby, które żyją w społeczeństwie, obok nas, a jednak są często pomijane stanowiąc temat niewygodny i trudny. „AGRAFKA” chce pokazać to, do czego doszła wraz ze swoimi podopiecznymi także innym, chce aby ludzie niepełnosprawni byli traktowani w taki sposób na jaki zasługują. A zasługują na bardzo wiele, wystarczy dać im szansę, aby się o tym przekonać – nie odwracać głowy.

Odwiedź:
Wygramy życie!
Grupa Wolontarystyczna „Agrafka”

fot. źródło: dachgesiegopawilonu.com – „Łamanie barier”