Choroby przenoszone drogą płciową

Liczba zdiagnozowanych przypadków zarażeń chorobami wenerycznymi wzrasta każdego roku. Wszystkiemu winny brak edukacji seksualnej – problem infekcji przenoszonych drogą płciową jest w naszym kraju wciąż tematem tabu.

Jeśli myślisz, że choroba weneryczna może zostać przeniesiona na partneraseksualnego jedynie podczas stosunku waginalnego lub twierdzisz, że zarażone osoby zawsze doświadczają objawów rozwoju infekcji, koniecznie zapoznaj się z treścią tego artykułu.

Jak dochodzi do zarażenia? 

Drobnoustroje odpowiedzialne za rozwój infekcji wenerycznych mogą zostać przeniesione na partnera podczas każdego kontaktu seksualnego odbytego bez użycia prezerwatywy. Do zarażenia może dojść zarówno podczas stosunków waginalnych, jak i analnych lub oralnych. Niektóre infekcje weneryczne mogą rozprzestrzeniać się nawet podczas pieszczot bez penetracji. Wystarczy bezpośredni kontakt narządów płciowych.

 Jak zdiagnozować chorobę weneryczną?

 W wielu przypadkach jedynym sposobem zdiagnozowania infekcji wenerycznej jest wykonanie odpowiednich testów w laboratorium. Wbrew powszechnej opinii, choroby przenoszone drogą płciową nie zawsze wywołują objawy. Wręcz przeciwnie – infekcje bardzo często rozwijają się w całkowicie asymptomatyczny sposób.

Objawy chorób przenoszonych drogą płciową zazwyczaj nie są jednoznaczne. Mogą one wskazywać na rozwój jednej z wielu typów infekcji wenerycznych lub zupełnie odrębnej jednostki chorobowej. Najczęstszymi symptomami zachorowania są:

  • Zaburzenia miesiączkowania
  • Nietypowe upławy z penisa lub pochwy
  • Ból miednicy
  • Zmiany skórne w obrębie genitaliów, na przykład bolesne pęcherze lub skóropodobne brodawki
  • Krwawienia pomiędzy okresami
  • Gorączka
  • Ból podbrzusza
  • Ból w trakcie współżycia
  • Świąd i ból genitaliów
  • Nieprzyjemny zapach wydzieliny pochwowej
  • Opuchlizna jąder

 Czy choroby przenoszone drogą płciową są groźne dla zdrowia? 

Większość infekcji wenerycznych nie stanowi poważnego zagrożenia dla zdrowia, pod warunkiem, że choroba zostanie dostatecznie wcześnie zdiagnozowana i poddana leczeniu farmakologicznemu. Problem stanowią jednak bardzo częste przypadki bezobjawowego przebiegu infekcji – choroba może latami niepostrzeżenie rozwijać się wewnątrz organizmu pacjenta, doprowadzając do poważnych komplikacji zdrowotnych, takich jak między innymi nowotwory, zapalenie szyjki macicy, zapalenie mózgu, bezpłodność, zapalenie najądrza, zapalenie cewki moczowej, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie narządów miedniczy mniejszej, zapalenie gruczołów Bartholina lub reaktywne zapalenie stawów.

Czy wszystkie choroby weneryczne są uleczalne? 

Niestety nie. Większość chorób przenoszonych drogą płciową można skutecznie leczyć z zastosowaniem odpowiednio dobranej kuracji farmakologicznej. Leczenie infekcji o podłożu wirusowym jest jednak o wiele bardziej problematyczne. Nosicielem wirusa brodawczaka ludzkiego (wywołującego kłykciny kończyste) lub wirusa HSV-2 (odpowiedzialnego za rozwój opryszczki narządów płciowych) pozostaje się do końca życia. Leki stosowane w leczeniu wymienionych chorób zwalczają objawy infekcji, jednak nie eliminują przyczyny choroby.

 Jak zapobiegać chorobie? 

Najważniejszym elementem profilaktyki chorób wenerycznych jest stosowanie prezerwatyw. Jest to jedyna metoda antykoncepcyjna, która nie tylko zapobiega ciąży, ale także chroni przed infekcjami przenoszonymi drogą płciową. Prezerwatywa powinna być zakładana podczas każdego kontaktu seksualnego, również oralnego i analnego.

Katarzyna Sadowska

absolwentka zdrowia publicznego

konsultantka zdrowotna