Czym jest plan wychowawczy?

Plan wychowawczy tworzy się po to, aby osiągnąć możliwie satysfakcjonujące kontakty dziecka z obojgiem rodziców, którzy często nie potrafią ze sobą rozmawiać. Uwzględnia się w nim wszystkie prawa opiekunów oraz określa harmonogram spotkań. Można ustalić go jeszcze przed rozwodem po to, aby gotowy przedłożyć sędziemu na rozprawie. Na mediację mogą zostać skierowane pary w trakcie rozwodu lub może być ona konsekwencją wyroku sądu, nakazującego ustalenie porozumienia między rodzicami.

Niestety, bardzo często rodzic nie wie, jak zabrać się do stworzenia takiego dokumentu. Jak ustalić to, co jest dobre dla dziecka, a jednocześnie zdecydować, które święta spędzi z tatą, a które z mamą. Dlatego plan wychowawczy ma być schematem pozwalającym na pewien kompromis. Ma nauczyć rodzica domagać się swoich praw, jednocześnie zapewniając je drugiej stronie. Przede wszystkim jest dla dobra dziecka, które bardzo cierpi z powodu rozwodu rodziców i często staje się kartą przetargową w argumentach i przepychankach rozstających się małżonków.

Plan wychowawczy ma umożliwić rodzicom uczestniczenie w życiu dziecka, a maluchowi zapewnić stabilizację. Musisz pamiętać, że każde dziecko wymaga indywidualnego podejścia. Możesz oczywiście skorzystać z ogólnych schematów (dostępnych nawet w Internecie), ale pamiętaj, że są to tylko szablony, które dla dzieci w różnym wieku prezentują się inaczej. Niemowlęta na przykład wymagają częstszych i dłuższych kontaktów. Dzieci w wieku około 7–10 lat chcą już mieć wpływ na to, co dzieje się w związku z ich osobą. Wymaga to od rodziców sporo elastyczności. W przypadku nastolatków powyżej 14 roku życia wręcz należy, podczas tworzenia planu, uwzględnić ich zdanie.

Pamiętaj, że pewne rozwiązania planu wychowawczego zatwierdza sąd, szczególnie te kwestionowane przez którąś ze stron. Może nie wyrazić na nie zgody — zwłaszcza w sytuacji, gdy rażąco zaniedbasz dziecko. Gdy świadomie złamiesz zawarte w nim zasady, sąd może go zmienić.

Co powinien zawierać plan wychowawczy?

Kontakty między rodzicami a dzieckiem/dziećmi — terminarz spotkań w dni powszednie, sposób spędzania ferii, wakacji i świąt oraz innych uroczystości. Powinien być bardzo dokładny, z podziałem na dni i godziny.

  1. Sposób tych kontaktów: osobisty, telefoniczny, poprzez komunikatory internetowe, e-mailowy, listowny oraz kwestię obecności osób trzecich.
  2. Obowiązki finansowe (np. koszt ubrań, zabawek, pomocy dydaktycznych, wyjazdów, leczenia) i alimentacyjne. Warto zrobić sobie kosztorys miesięcznego utrzymania dziecka.
  3. Ustalenia dotyczące planów związanych z przyszłością dziecka: wykształcenie, leczenie, zajęcia pozalekcyjne oraz sposoby ich finansowania.
  4. Sposób podejmowania decyzji w przypadku nagłych wypadków, w sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia. Wymiana aktualnych danych i numerów telefonów jest bardzo ważna.

Pamiętaj, że w razie nieporozumień, a już po określeniu całego planu wychowawczego, możesz się zgłosić do Sądu Rodzinnego — właściwego ze względu na adres zamieszkania dziecka i poprosić o wyjaśnienie kwestii spornych. Miej na uwadze to, że taki plan musi zawierać kompromis, ponieważ nie zawsze strony są w stanie spełnić wszystkie roszczenia. Musisz być elastyczna/y, gdyż nie jest możliwością przewidzenie wielu sytuacji, np. choroby dziecka, a co się z tym wiąże — kosztów leczenia. Dlatego ważne jest słuchanie siebie nawzajem. Jednak gdy nie jesteś w stanie dogadać się z byłym partnerem, warto skorzystać z pomocy mediatora.

.

Elżbieta Dawidek
Z wykształcenia magister Antropolog i Specjalista Bankowo – Księgowy.
Pracowała w wielu miejscach – od banków po Radio TokFM.
Obecnie zrezygnowała z pracy zawodowej,
by walczyć o możliwie wszechstronną rehabilitację Synka.
blogerka http://matkahisteryczkaodartysty.blog.onet.pl

artykuł możecie przeczytać także na portalu partnerskim

 singleparents.pl

baner-320