DDA – grupy samopomocowe

Coraz  częściej osoby pochodzące z rodzin nadużywających alkoholu  szukają pomocy w tak zwanych grupach samopomocowych DDA (Dorosłe Dzieci Alkoholików). Wiele osób uzmysławia sobie jak ważnym elementem w ich życiu jest uwolnienie się od ciężaru kłamstwa i zaakceptowanie prawdy dotyczącej trudnego dzieciństwa…

Owe grupy DDA stworzono z myślą o osobach, które dorastały w rodzinach alkoholowych i wykształciły  w sobie cechy, które ułatwiły im adaptację w takim środowisku, jednakże znacznie utrudniają funkcjonowanie poza  rodzinną strukturą.

Grupy samopomocowe DDA opierają się na założeniu, że ludziom z określonymi problemami najlepiej pomogą w dojściu do zdrowia spotkania z osobami o podobnych trudnościach i doświadczeniach życiowych.  Samopomocowe grupy wsparcia działają na bazie przejętego z ruchu AA  (Anonimowi Alkoholicy) po dokonanych adaptacjach programu dwunastu kroków.

Wbrew powszechnej opinii grupy samopomocowe DDA nie są miejscem, gdzie ludzie gromadzą się i publicznie winią swoich rodziców za błędy wychowawcze oraz swoje dotychczasowe problemy życiowe. Celem  grup wspólnotowych jest zidentyfikowanie dysfunkcyjnych obszarów aktualnego życia, błędnych postaw i wzorców zachowania.

Grupy wspólnotowe zwiększają świadomość ludzi dotycząca własnego „ja” jak i pomagają zrozumieć skąd wywodzą się  dane problemy oraz jak konstruktywnie sobie z nimi poradzić. Jednym z ważniejszych elementów programu DDA jest rozpoznanie sytuacji złego traktowania oraz zaniedbywania w przeszłości. Jest to ważne ze względu na to, iż ukazuje to w jaki sposób niewłaściwe wzorce zachowania przekazane w domu przez rodziców wpłynęły na  przekonania na temat siebie, ludzi i świata. Owe  destrukcyjne wzorce zachowania wyniesione z  domu często mają negatywny wpływ na dotychczasowe życie, jednak dzięki programowi zmian na którym opierają się grupy samopomocowe możliwa jest modyfikacja niewłaściwych zachowań i postaw życiowych.

Dzieci pochodzące z rodzin z problemem alkoholowym często zgadują co jest normalne, traktują siebie bardzo poważnie, mają duże problemy z nawiązaniem bliskich relacji. Ponadto bezustannie poszukują uznania i aprobaty ze strony innych osób,  często czują się  winne, zaniedbują własne potrzeby oraz panicznie boją się odrzucenia. Wymienione uczucia i zachowania charakterystyczne dla DDA to tylko nie liczne przykłady problemów psychologicznych  z jakimi w życiu codziennym zmagają się dzieci z  rodzin z dysfunkcyjnych.

W prawidłowo funkcjonującej rodzinie  dzieci nabywają umiejętności  i kompetencje społeczne głównie poprzez kontakt  z rodzicami.  Często relacje, które łączą dziecko z rodzicami są nieświadomie powielane  w relacjach z innymi ludźmi –  są swoistym predyktorem relacji z otoczeniem. Oznacza to, iż jeśli w domu musieliśmy „zapracować” na miłość, to w życiu dorosłym może się okazać, że nie potrafimy kochać i być kochanym bezwarunkowo. Jeśli w domu nie nauczono nas, że przysługują nam  jakiekolwiek prawa, to w życiu dorosłym  możemy mieć problemy, aby zadbać o swoje potrzeby i asertywnie wyrazić własne zdanie. Jeśli w dzieciństwie w relacjach z rodzicami  nie czuliśmy się bezpiecznie, to w dorosłym życiu może być nam ciężko zaufać nawet bliskiej osobie…

Głównym zadaniem grupy DDA jest poznanie dysfunkcyjnych wzorców zachowań, uświadomienie sobie kim jesteśmy i jakie przysługują nam prawa. Wiele osób dopiero podczas spotkań DDA poznaje  swoje prawdziwe „ja”, odkrywa swoją wartość, konfrontuje się ze swoją emocjonalnością  a przede wszystkim uczy się samoakceptacji  …

Jolanta Górnich
psycholog
mediator rodzinny