Duże problemy małego człowieczka

Twoje dziecko od jakiegoś czasu chodzi do przedszkola. Rano chętnie wstaje, lubi swoje wychowawczynie i dzieci z grupy. Rodzice są zadowoleni,bo wybrali świetne przedszkole, a dziecko jest szczęśliwe. Problem zaczyna się wtedy, gdy nagle, bez wyraźnego powodu, sytuacja zaczyna się zmieniać…

Jeśli Twoje dziecko nie chce już tak chętnie uczęszczać do przedszkola, to pierwszy sygnał, że może dziać się  coś niedobrego. Rodzice to najbliższe mu osoby, przy których czuje się najbezpieczniej i bezgranicznie im ufa. Każde zachowanie dziecka odbiegające od normy, powinno więc ich zainteresować! Dziecko zawsze potrzebuje by wysłuchała je osoba dorosła. Nie ignorujcie go w chwilach, kiedy chce się z Wami podzielić tym co czuje. Poświęćcie mu więcej czasu i spokojnie porozmawiajcie. Psychika młodego człowieka ciągle się kształtuje i jest bardzo delikatna, dlatego przedszkolak nigdy nie ma drobnych problemów – dla niego każde są ogromne i samodzielnie może nie zdołać ich rozwiązać. Nie zawsze problemem może być przedszkole. Może nim być po prostu bunt, okresowo pojawiający się u dzieci, ale jak powiadają „lepiej dmuchać na zimne”. Dzieci w wieku przedszkolnym są szczere a definicja kłamstwa pojawia się u nich dopiero w wieku szkolnym, dlatego starajcie się zadać swojemu maluchowi, choć kilka najprostszych pytań:

  • Czy lubisz chodzić do przedszkola? Dlaczego?
  • Z jaką ciocią najczęściej się bawisz?
  • Jak bawisz się z tą ciocią?
  • A jak bawisz się z tą drugą?
  • Z kim się dzisiaj bawiłeś z kolegów?
  • Czy masz przyjaciela w swojej grupie?
  • Kogo lubisz najbardziej? Kogo nie lubisz? / dlaczego?
  • Czy byłeś grzeczny?
  • Czy dostałeś od pani jakąś pochwałę?
  • Jeśli nie byłeś grzeczny, to jaką karę dostałeś?
Rodzic zadający powyższe pytania swojemu dziecku powinien mieć na względzie jego subiektywną opinię i odbiór tego co dzieje się w przedszkolu. Maluch może nie lubić jednej z wychowawczyń, nie musi to jednak oznaczać, że nauczycielka robi dziecku krzywdę. Wręcz przeciwnie, może ona więcej od niego wymagać, lub egzekwować pewne wymagania, których dziecko nie spełnia. Rodzic powinien także mieć na względzie fakt, iż zadając pytanie o to, której pani, którego dziecka nie lubi, może sugerować maluchowi wzorce pewnych zachowań. (Skoro mama, tata pytają mnie, czy nie lubię tej Pani, to znaczy, że mogę jej nie lubić.) Choć w odpowiedziach dziecka można doszukiwać się niepokojących zdarzeń, które miały miejsce w przedszkolu, należy również mieć na względzie fantazję dziecka. Maluch może, ale nie musi, wyolbrzymić pewne wydarzenia. Wszystkie niepokojące sprawy należy więc niezwłocznie wyjaśnić z nauczycielką, lub (później) dyrektorką placówki.

Już te najprostsze powinny pomóc Wam na zorientowanie się, jak dziecko czuje się w swojej grupie i jak pracują jego nauczycielki. Należy także zwracać uwagę na to, co mówi wychowawczyni dziecka. Oczywiście każdy rodzic broni swojej pociechy i nie chce przyjąć wiadomości od osób trzecich, opinii o tym, że ich syn lub córka nie jest tak idealna – tak jak sobie wyobrażają rodzice. Choć czasami nie jest to łatwe, przyjmujcie ze spokojem każdą krytykę na temat swojego dziecka. Nie przestawajcie jednak tylko na efektach niesfornego zachowania przedszkolaka. Najważniejsze jest to, aby znaleźć przyczynę! Jeśli znacie wersję i opowieść swojego dziecka, przy najbliższej okazji spróbujcie jak najwięcej informacji uzyskać od opiekunek grupy przedszkolnej. Nigdy nie dajcie sobie wmówić, że nieprawidłowe zachowanie dziecka wynika ze złego wychowania w domu, lub niewpojenia dziecku podstawowych zasad życia w grupie. Rodzice oddają swoje pociechy do przedszkola nie tylko po to, aby zajęto je czymś na czas pracy rodziców, ale przede wszystkim po to, aby poprzez zabawę uczyły się nowych rzeczy i rozwijały psychicznie i fizycznie. Bez względu na to, ile jest dzieci w grupie, wychowawczyni ma obowiązek zapanować nad wszystkimi i jeśli nawet niektóre z nich są trudniejsze do ułożenia, musi potrafić dobrać metody tak, aby żadne z maluchów nie było poszkodowane. Jeśli nie wszystkie sposoby wychowawcze stosowane w przedszkolu Wam odpowiadają , nie bójcie się o tym powiedzieć nauczycielce, lub dyrektorowi placówki. Rozmowę między opiekunkami zawsze starajcie się przeprowadzać ze spokojem, bo przecież priorytetem jest dobro dziecka, a nie wojenna ścieżka między dorosłymi.

red. MG