Gimnastyka korekcyjna

Gimnastyka korekcyjna to seria ćwiczeń proponowanych przez fizjoterapeutę, która przez dobrze dobrane rozciągające, rozluźniające lub wzmacniające poszczególne partie mięśniowe odpowiadające za daną wadę postawy ćwiczenia pomagą w skorygowaniu wad postawy.

Najszybszym sposobem na wykrycie wady sylwetki u dziecka jest obserwacja, konsultacja z lekarzem. Warto jednak udać się do fizjoterapeuty – tego licencjonowanego, który „żyje” swoim zawodem obserwując nowe, sprawdzone metody rehabilitacji. Lekarz pierwszego kontaktu może (ale nie musi) mieć ograniczoną wiedzę na temat różnicowania postawy fizjologicznej i patologicznej, dlatego warto udać się do specjalisty.

Najczęstszymi wadami sylwetki występującymi u dzieci są:

  • boczne skrzywienia kręgosłupa,
  • kolana: koślawe i szpakowe,
  • płaskostopie,
  • wady pleców: plecy okrągłe, wklęsłe, lub płaskie.

Dobry rehabilitant

Rehabilitant przed rozpoczęciem zajęć powinien ocenić sylwetkę dziecka. Poprzez odpowiednie testy zbadać powinien:

  • położenie miednicy,
  • napięcie mięśni,
  • rozłożenie ciężaru ciała na stopy,
  • inne istotne elementy.

Pomoże mu to w doborze ćwiczeń najodpowiedniejszych do obecnego stanu rozwoju Twojego dziecka. Ćwiczenia te powinny być dobrane indywidualnie dla każdego Malucha i zmieniać się wraz z dynamiką jego powrotu do prawidłowej postawy.

W domu, czy poza domem?

Najlepiej i tu, i tu. Gimnastyka korekcyjna to nie są super atrakcyjne zajęcia dla dziecka. Warto więc zadbać o ich odpowiedni rodzaj. Zajęcia w domu mogą skutkować zbytnim rozproszeniem dziecka. Zajęcia poza domem już same w sobie będą motywacją. Ważny jest też dobry "trener", który zmobilizuje dziecko do ćwiczeń w odpowiedni sposób. Eksperci zajmujący się gimnastyką korekcyjną podkreślają jednak znaczenie współpracy rodziców przy korygowaniu wad postawy. Rodzice powinni współpracować z instruktorem w procesie korygowania postawy swojego dziecka.

Podczas ćwiczeń na gimnastyce korekcyjnej najczęstszym problemem jest to, że:

  • większość dzieci może utrzymać skorygowaną postawę jedynie przez bardzo krótki czas (np. kilka sekund), jednocześnie w czasie wzmacniania mięśni trzeba ciągle zachowywać dobrą postawę,
  • ciągłe poprawianie postawy dzieci powoduje zniecierpliwienie dzieci i prowadzącego,
  • „przymykanie oka” na nieprawidłową postawę podczas ćwiczeń niweczy efekty gimnastyki,
  • nieprawidłowe nawyki eliminowane podczas zajęć są utrwalane w domu,
  • dzieci łatwo się nudzą, jeśli muszą ćwiczyć ciągle te same zestawy ćwiczeń.
  • dzieci w wieku przedszkolnym nie mają takiej świadomości ciała i wykonywanych ruchów jak dorośli i nie kontrolują swojej postawy oraz wykonywanych ćwiczeń.
  • osoba prowadząca zajęcia nie wie co dokładnie jest główna przyczyną leczonej wady postawy (np. kolana koślawe najczęściej wynikają z nieprawidłowego – koślawego –  ustawienia stóp i w takim wypadku należy skupić się na stopach a nie na kolanach itp.)

Warto pamiętać jednak, że tylko stała kontrola sposobu i prawidłowego wykonywania ćwiczeń nauczy dzieci w jaki sposób poruszać się odpowiednio i jak przyjmować dobre pozycje.

Inna dla przedszkolaka, inna dla ucznia – jak powinna przebiegać gimnastyka korekcyjna?

Gimnastyka korekcyjna w przedszkolu wymaga stosowania metody spójnej i zindywidualizowanej:

  • zabawy,
  • gry,
  • opowieści ruchowe – w ich trakcie dzieci wykonują różnorodne ćwiczenia (koordynacyjne, zręcznościowe, wzmacniające, oddechowe, rozciągające itp.),
  • częsta zmienność zadań.

Wzrost natężenia wysiłku jest konieczny w trakcie zajęć, ale też stopniowy. W połowie zajęć natężenie wysiłku osiąga swój tzw. szczyt. Następnie tempo zwalnia, by na koniec zajęć dzieci mogły się wyciszyć, osiągnąć relaks i rozluźnić mięśnie.

Inaczej jest w przypadku dzieci szkolnych u dzieci szkolnych, których poziom intelektualny pozwala im skupić się na swoich ćwiczeniach i zrozumieć własny problem zdrowotny.

Bardzo ważną rolę pełnią ćwiczenia oddechowe rozwijające klatkę piersiową, płuca oraz poprawiające krążenie i dotleniające organizm (dotyczy to zarówno dzieci małych, większych jak i dorosłych, podobnie jak natężenie wysiłku. Jeśli ktoś metodycznie prowadzi zajęcia to powinien stosować taką zasade, choć w praktyce nie zawsze się sprawdza).

Powinny być stosowane kilkakrotnie podczas zajęć:

  • w trakcie rozgrzewki,
  • po męczących dla dzieci zabawach,
  • na końcu podczas relaksu.

Mogą przybrać np. formę dmuchania w rożne lekkie przedmioty np. balon, piórko, lub przedmioty abstrakcyjne np. świeczki na torcie.

Jakie są przypadki dzieci i młodzieży niekwalifikujących się do rehabilitacji leczniczej a jednocześnie wymagających korzystania z zajęć korekcyjno-kompensacyjnych w szkołach? 

Użyte w zarządzeniu nr 53/2010/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 2 września 2010 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju rehabilitacja lecznicza sformułowanie "zajęcia korekcyjno-kompensacyjne" odnosi się do gimnastyki korekcyjno-kompensacyjnej, będącej częścią rekreacji i rehabilitacji ruchowej. To wyłącznie od oceny lekarza ubezpieczenia zdrowotnego dokonywanej na podstawie posiadanej wiedzy i doświadczenia oraz wyników dotychczasowego leczenia i diagnostyki, należy stwierdzenie a następnie kwalifikacja, czy dane schorzenie winno być przedmiotem zabiegów o charakterze rehabilitacji leczniczej czy też może być leczone w ramach gimnastyki korekcyjno-kompensacyjnej. Dziecko lub młodzież szkolna, nawet ze stwierdzonymi wadami postawy, będą mogły uczestniczyć w zajęciach rehabilitacji leczniczej, jeśli tylko lekarz w przyjętym rozpoznaniu, stanowiącym podstawę kwalifikacji, uzna to za zasadne i nie umieści tam adnotacji "zajęcia korekcyjno-kompensacyjne".  Zgodnie z przepisem § 9 ust. 6 zarządzenia nr 53/2010/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 2 września 2010 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju rehabilitacja lecznicza, w odniesieniu do dzieci i młodzieży szkolnej, w przypadkach niekwalifikujących się do rehabilitacji leczniczej, lekarz ubezpieczenia zdrowotnego kieruje świadczeniobiorcę na zajęcia korekcyjno-kompensacyjne organizowane w szkołach i finansowane ze środków publicznych na podstawie odrębnych przepisów. (…) w przypadkach niekwalifikujących się do rehabilitacji leczniczej, lekarz POZ kieruje świadczeniobiorcę na zajęcia korekcyjno-kompensacyjne organizowane w szkołach i finansowane ze środków publicznych na podstawie odrębnych przepisów.

źródło: zdrowie.abc.pl

red. tatawtarapatach

konsutlacja z mgr fizjoterapii Martą Milczarek

 

baner marta milczarek