„Halo? Tu Mama i Tata! Czy nas słyszysz?” – kontakt prenatalny z dzieckiem

Przywyknięcie do nowej rzeczywistości jaką jest pojawianie się w domu maleńkiego członka rodziny  na pewno nie jest łatwe. Dla niektórych moment ten jest najważniejszą chwilą w życiu, dla innych trudnym sprawdzianem z dojrzałości. Trzeba pamiętać, że zmiany w życiu pary nie zachodzą  dopiero w momencie urodzenia się dziecka, lecz towarzyszą już w okresie ciąży. Rozwój psychologii prenatalnej i przeprowadzone badanie potwierdziły fakt, że dziecko już w okresie prenatalnym uczy się, kształtuje oraz komunikuje ze swoimi rodzicami.

Ciąża jest więc istotnym okresem w życiu całej rodziny. Zarówno przyszła mama jak i przyszły tata powinni starać się kształtować więź emocjonalną ze swoim dzieckiem. Nie każdemu jednak przychodzi to z łatwością. Nie powinieneś przejmować się faktem, że ciężko Ci mówić „ do brzuszka”. Wszystko wymaga swojego czasu, czas ten postaraj się poświęcić na nawiązywanie więzi z dzieckiem tak jak umiesz, zanim się spostrzeżesz przyjdzie Ci z pomocą i  instynkt rodzicielski dopełniając dzieła „bycia tatą” już przed narodzinami malucha.

Dziecko – co jest dla niego najważniejsze?

Od momentu zapłodnienia dziecko wysyła sygnały o swoim istnieniu. Bez wątpienia odczuwa je przyszła mama. Zmiany nastroju, nadwrażliwość na zapachy, wyostrzenie smaku, nabrzmiałe piersi są jednymi z wielu symptomów świadczących o powstaniu nowego życia. Dla rozwoju dziecka najważniejsze jest by wzrastało w atmosferze miłości i radości. Stres matki bezpośrednio wpływa na rozwój dziecka. Trzeba pamiętać, że powtarzające się sytuacje stresowe w życiu kobiety ciężarnej, lub ciągłe napięcie emocjonalne wpływa na powstanie licznych wad rozwojowych u dziecka (między innymi : rozszczep wargi, zespół Downa, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia oddychania, wrzody żołądka,  zapalenie ucha ,opóźnienie rozwoju umysłowego czasem w skrajnych przypadkach także śmierć).

czytaj więcej: Pamięć prenatalna – czy dziecko z brzucha coś pamięta?

Komunikowanie się przez rozmowę

Pierwszym etapem komunikowania się z dzieckiem, który podkreślają specjaliści jest akceptacja dziecka, jako nowego, pełnoprawnego członka rodziny.  Kolejnym krokiem jest nadanie dziecku tzw. imienia zastępczego, czyli formy jaką będziemy się zwracać do dziecka. Wszystko tak naprawdę zależy od indywidualnego podejścia, ponieważ form komunikacji słownej może być wiele. Każde z rodziców może  w przeciągu 9 miesięcy ciąży wybrać sobie taką metodę komunikacji, która najbardziej mu odpowiada  dzięki której będzie czuł się spełniony.

czytaj więcej: Kontakty taty z nienarodzonym dzieckiem

Przykładowe metody komunikacji:

  • czytanie bajek, wierszy na głos;
  • monologi;
  • historyjki;
  • dialogi;
  • głośna rozmowa z dzieckiem, bądź w myślach skupiając swoją uwagę na nim.

Około 4 miesiąca życia  dziecko zaczyna rozpoznawać i odróżniać dźwięki z zewnątrz, dlatego doskonałą metodą będzie śpiew, czy wspólne słuchanie muzyki. Poprzez słuchanie nas, dziecko zaczyna zapamiętywać nasz ton głosu, bez względu na to, czy śpiewamy na poziomie estrady w Opolu, czy też nie.

czytaj więcej: Muzyka w okresie prenatalnym

Komunikowanie się przez dotyk

Istnieją specjalnie metody masażu brzucha – należy wgłębić się w tę tematykę tak aby nie zaszkodzić maleństwu (np. wywołując przedwczesną akcję porodową) – udowodniono, że odpowiedni dotyk brzucha pozwala na wysyłanie komunikatów od rodziców do dziecka świadczący o ich uczuciu do niego. Dzięki tej formie po jakimś czasie dziecko i rodzice uczą się odpowiednio interpretować swoje zachowanie.  Pamiętajmy , że kontakt z dzieckiem dotyczy nie tylko matki ale w równym stopniu ojca, czy rodzeństwa.  Dzięki kontaktom dotykowym, po porodzie rodzice będą czuli się pewniej dotykając  noworodka, a dla dziecka bezpośredni kontakt nie będzie obcy.

Kontaktujmy się

Stosowanie wymienionych w artykule metod nie tylko wspomaga rozwój naszego dziecka, ale także zacieśnia więzi rodzinne. Dziecko, które poznawało swoich rodziców przez 9 miesięcy, uczyło się od nich rodzi się z określoną wiedzą. Przychodzi na świat mniej bojąc się bodźców, czy dźwięków, z którymi na styczność. Tulone do piersi matki czuje dobrze znany mu odgłos bicia serca , czy będąc na rękach taty rozpoznaje znany mu z okresu prenatalnego głos. Budowanie relacji już na poziomie prenatalnym wnosi w życie wiele cennych wartości zarówno dla przyszłej mamy, taty jak i dziecka.

czytaj więcej: Logopedia zaczyna się w brzuchu!

Justyna Popiołek
położna