Jak wspierać dziecko zdolne?

Każde dziecko posiada, w mniejszym lub większym stopniu rozwinięte, różne talenty. Jednak istnieje pewna grupa dzieci, które wyróżniają się ponad przeciętnym potencjałem zdolności w jednej lub kilku dziedzinach jednocześnie: mogą to być uzdolnienia ogólne (inteligencja, wyobraźnia, pamięć) bądź kierunkowe, np. muzyczne, plastyczne, sportowe.

Co robić, aby dziecko nie zmarnowało talentu?

Oczywiście nie ma gotowych recept, ale pewne wskazówki mogą okazać się pomocne: 

1. Należy najpierw rozpoznać uzdolnienia dziecka. Wbrew pozorom identyfikacja zdolności wcale nie jest takim prostym zadaniem. Stereotypowo wydaje się, że dziecko uzdolnione to grzeczny „kujon”. Zwykle jest zupełnie odwrotnie. Takie dzieci często charakteryzują się nadpobudliwością intelektualną, emocjonalną i ruchową. W związku z tym mogą sprawiać różne problemy wychowawcze. Właściwa diagnoza pozwoli uniknąć nam  skrajnych postaw: lekceważenia pasji dziecka bądź stawiania mu nadmiernych wymagań. Bardzo istotna jest współpraca z nauczycielami, pedagogiem szkolnym, można też skorzystać z pomocy Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej.

2. Pamiętać, że kluczem do pracy z dzieckiem zdolnym jest kształtowanie jego osobowości. Na osobowość dziecka mają wpływ czynniki genetyczne, szkoła i w najważniejszej mierze środowisko rodzinne. Mądre wsparcie rodziców to fundament sukcesu dziecka.  

3. Obdarzyć dziecko poczuciem pełnej akceptacji i bezpieczeństwa. Taka bezwarunkowa miłość buduje niezachwiany fundament własnej wartości, daje wsparcie w chwilach niepowodzeń, uczy radzenia sobie z porażkami. Dziecko zdolne powinno otrzymać od rodzica ważny komunikat: nie musisz być idealny, żyć pod presją oczekiwań innych osób, stwórz własną , niepowtarzalną wersję doskonałości.

4. Rozwijać kreatywność. Rodzice powinni inspirować dziecko do myślenia twórczego, zachęcać do zabaw, które rozwijają wyobraźnię, chwalić wszelkie przejawy ciekawości poznawczej, uczyć wyrażania własnego zdania.

5. Wzbudzać zainteresowania pozaszkolne. Chodzi o to, aby wspierać, ale nie narzucać własnych pomysłów, lecz pozwolić dziecku realizować jego pasję, pomóc mu odnaleźć dogodną formę zainteresowań – taką, która będzie sprawiać mu radość, a przy okazji uczyć systematyczności, konsekwencji i wytrwałości w dążeniu do celu.

Jeśli dostrzeżemy u dziecka pasję, należy ją tylko wspierać. Wtedy nie ma co już motywować, trzeba tylko pomagać, to nic skomplikowanego – powiedział Bronisław Stoch, tata Kamila naszego podwójnego mistrz olimpijskiego.

6. Przekazywać wartości. Przecież nie ma większego sukcesu, jak bycie dobrym człowiekiem – pewnym swego, ambitnym, walecznym, ale jednocześnie z zasadami. Motywacja duchowa, empatia i wrażliwość społeczna stanowią najlepszą gwarancję prawidłowego rozwoju dziecka zdolnego.

fot. źródło: publicdomainpictures.net; George Hodan

Jurek Jabłoński

Magister teologii

nauczyciel naturalnego planowania rodziny

dyplomowany pracownik socjalny

katecheta z siedmioletnim stażem pedagogicznym

 Bez tytułu