Nerwica u dzieci i nastolatków – zdarza się! cz. II – NEURASTENIA

Nerwica to choroba czynnościowa. Nawet dokładne zbadanie chorego może nie wykazać zmian, które ułatwiłyby diagnozę. Oznacza to, że w przypadku nerwicy z nasilonymi objawami ze sfery psychicznej, cały mózg i układ nerwowy dziecka może być zdrowy. Moczenie w nocy wcale nie oznaczać będzie choroby nerek, pęcherza, lub cewki moczowej.

W odróżnieniu od histerii spowodowana jest dłużej trwającymi, lub nawracającymi przykrymi sytuacjami. Przez młodzież często nieujawniane, traktowane są jako ambicje, które trzeba spełnić, lub ze strachu przed brakiem zrozumienia. Wśród uczniów może występować z winy systemu pracy narzuconego przez szkołę, rodzica, lub własne ambicje.

Objawy neurastenii:

  • obniżony nastrój,
  • smutek,
  • przygnębienie,
  • łatwość nużenia się przy pracy umysłowej,
  • narastająca drażliwość, lub wybuchowość,
  • trudności w skupieniu uwagi,
  • utrudnione przypominanie,
  • nieuzasadnione wybuchy gniewu lub płaczu,
  • wzmożony popęd samozachowawczy,
  • paniczne obawy przed śmiercią,
  • przewrażliwienie na punkcie posiadania jakiejś choroby,
  • uporczywe bóle głowy (nacisk na skronie, silne pulsowanie),
  • uczucie pustki w głowie,
  • trudności z zasypianiem (mimo, że kładzie się do łóżka zmęczony nie może przez wiele godzin zasnąć),
  • poranne zmęczenie (większe niż wieczorem, przed położeniem się spać).

Neurastenia wieku dziecięcym i młodzieńczym:

  • brak efektów nauki (np. uczeń po wielu godzinach nauki skarży się, że „nic mu nie wchodzi do głowy”),
  • drażliwość i płaczliwość,
  • wyczerpanie ucznia na lekcji prowadzonej przez pedagoga, którego uczeń nie lubi, lub podczas nauki przedmiotu, który go nie interesuje,

Objawy te mogą prowadzić do zaległości w nauce, ta z kolei wymagać będzie bardziej wytężonej pracy. To może się spotkać z nasileniem objawów choroby. Może im towarzyszyć pojawiające się i nasilające poczucie zaniżenia własnej wartości, stany lękowe (długo utrzymujący się lęk prowadzi z kolei do tzw. nerwicy oczekiwania).

Często występują w:

  • okresie przedwakacyjnym,
  • klasach, które mają zdawać egzaminy,
  • szkołach,  w których wymagania są zbyt wysokie (lub np. nieprawidłowe rozłożenie materiału nauczania w czasie przez nauczyciela),
  • przypadku konieczności nauczenia się szczegółów z danego przedmiotu przy braku zrozumienia ogółu przez ucznia,
  • przypadku dzieci, od których oczekuje się regularnego / codziennego spędzania większości dnia na nauce (np. 12-14 godzin, w szkole i po szkole).

Literatura:

  1. A. Szymusik – Diagnostyka różnicowa objawów chorobowych,
  2. Z. Falicki – Psychiatria społeczna,
  3. T. Bilikiewicz – Psychiatria kliniczna.

red. tatawtarapatach

źródło fot. publicdomainpicuters.net; Petr Kratochvil